Cili është kuptimi i hadithit: “Shejtani rrjedh në enët e gjakut të njeriut me gjak”?
Estimated reading: 4 minutes
1081 views
Në një transmetim thuhet si vijon:
Profeti a.s ka thënë: “Mos hyni tek gratë që burrat e tyre mungojnë; sepse, me të vërtetë shejtani rrjedh përmes juve ndërsa rrjedh gjak”.
Ne thamë: “Dhe ti?”
Ai tha: “Dhe mua, por Allahu më ndihmoi mbi të (ai u dorëzua), kështu që unë jam i sigurt”. (Tirmidhi, Rada 17, 1172). (përkthyer nga anglishtja)
SHPJEGIM:
Në hadith, i Dërguari i Allahut s.a.s na këshillon që të mos hyjmë tek gratë, burrat e të cilave nuk janë aty.
Rrjedhja e shejtanit në trupin tonë si gjaku mund të ketë dy kuptime:
a) shejtanit mund t’i jetë dhënë vërtet fuqia për të rrjedhur në trupin e njeriut. Në këtë rast nuk bëhët fjalë për metafor në hadith.
b) Kjo shprehje mund të jetë një metaforë. Mund të përfaqësojë bollëkun e mashtrimeve të shkaktuara nga shejtani.
Sufyan ath-Thavri kundërshton çështjen e bërjes së shejtanit musliman dhe thotë, “shejtani nuk mund të jetë musliman”. Në atë rast, është e përshtatshme të shqiptohet folja اَسْلَمَ jo si “aslama” (në formën e kaluar) por si “aslamu” (në formën e tashme). Kjo do të thotë “Unë u mbajta i sigurt prej tij”.
Ibn Abas tregon: “I Dërguari i Allahut (a.s.) tha: “Shejtani qëndron në pritje në zemrën e njeriut. Kur njeriu përmend Allahun, ai ndalon; kur njeriu është i pakujdesshëm, ai shkakton mashtrime.” (Bukhari, Tafsir, Qul audhu birabbinnas 1)
Origjina e këtij transmetimi nga Buhariu është pak më ndryshe. Buhariu e jep rrëfimin pa zinxhirin e saj transmetues dhe përfshin fjalën vesves si një përkufizim: “Al-Vesves: Kur lind njeriu, shejtani hyn brenda tij; Kur njeriu përmend Allahun, ai largohet; nëse Allahu nuk përmendet, ai vendoset në zemrën e njeriut.”
Said Ibn Mansur raporton këtë hadith me disa shtesa që e bëjnë atë më të kuptueshëm: “Kur të lindë njeriu, shejtani vendoset mbi zemrën e tij. Nëse mendon dhe përmend emrin e Allahut, shejtani ndalon; nëse njeriu është i pakujdesshëm, ai shkakton mashtrime.”
Ibn Marduja raporton një version tjetër të hadithit nga Ibn Abasi r.a: “Vesvesi është shejtani. Kur lind një fëmijë, shejtani është në zemrën e tij. Vesvesi e trajton atë ashtu si dëshiron. Sidoqoftë, kur ai person përmend Allahun, shejtani ndalon; kur njeriu është i pakujdesshëm, shejtani bie në zemër dhe shkakton iluzione “.
Said Ibn Mansur raporton një hadith të ngjashëm nga Urva Ibn Ruvajn: “Hz. Isa i kërkoi Zotit të tij t’i tregonte vendin e shejtanit tek njeriu. Allahu ia tregoi atë. Koka e shejtanit ishte si një gjarpër dhe koka e tij ishte në frytin e zemrës. Kur personi përmendi Allahun, shejtani u tërhoq dhe u ndal; kur ai ndaloi së përmenduri Allahun, shejtani u kthye dhe foli “.
Domethënia e Sures Nas:
Thuaj: “Mbështetem (mbrohem) me Zotin e njerëzve!”
Sunduesin e njerëzve,
Të adhuruarin e njerëzve,
Prej të keqes së cytësit që fshihet.
I cili bën cytje në zemrat e njerëzve,
“Qoftë ai (cytësi) nga xhinët ose nga njerëzit”.
Pejgamberi (a.s) urdhëroi Ibn Omerin si më poshtë:
“O Ibni Omer! Kujdesu për fenë tënde! Kujdesu për fenë tënde! Është mishi dhe gjaku yt. Kujdes se nga kush e merr fenë tënde. Merre nga ata që janë të drejtë dhe mos e merr nga ata që kanë devijuar “.
Siç shihet në hadithin e mësipërm, gjaku krahasohet me fenë. Kur konsiderohet ky kuptim, shejtani që rrjedh në enët e gjakut të njeriut është metaforik; kuptohet që shejtani shkakton mashtrime te njeriu gjatë gjithë kohës për ta bërë atë të humbur.
Cili është kuptimi i hadithit: “Shejtani rrjedh në enët e gjakut të njeriut me gjak”?
Në një transmetim thuhet si vijon:
Profeti a.s ka thënë: “Mos hyni tek gratë që burrat e tyre mungojnë; sepse, me të vërtetë shejtani rrjedh përmes juve ndërsa rrjedh gjak”.
Ne thamë: “Dhe ti?”
Ai tha: “Dhe mua, por Allahu më ndihmoi mbi të (ai u dorëzua), kështu që unë jam i sigurt”. (Tirmidhi, Rada 17, 1172). (përkthyer nga anglishtja)
SHPJEGIM:
Ibn Abas tregon: “I Dërguari i Allahut (a.s.) tha: “Shejtani qëndron në pritje në zemrën e njeriut. Kur njeriu përmend Allahun, ai ndalon; kur njeriu është i pakujdesshëm, ai shkakton mashtrime.” (Bukhari, Tafsir, Qul audhu birabbinnas 1)
Origjina e këtij transmetimi nga Buhariu është pak më ndryshe. Buhariu e jep rrëfimin pa zinxhirin e saj transmetues dhe përfshin fjalën vesves si një përkufizim: “Al-Vesves: Kur lind njeriu, shejtani hyn brenda tij; Kur njeriu përmend Allahun, ai largohet; nëse Allahu nuk përmendet, ai vendoset në zemrën e njeriut.”
Said Ibn Mansur raporton këtë hadith me disa shtesa që e bëjnë atë më të kuptueshëm: “Kur të lindë njeriu, shejtani vendoset mbi zemrën e tij. Nëse mendon dhe përmend emrin e Allahut, shejtani ndalon; nëse njeriu është i pakujdesshëm, ai shkakton mashtrime.”
Ibn Marduja raporton një version tjetër të hadithit nga Ibn Abasi r.a: “Vesvesi është shejtani. Kur lind një fëmijë, shejtani është në zemrën e tij. Vesvesi e trajton atë ashtu si dëshiron. Sidoqoftë, kur ai person përmend Allahun, shejtani ndalon; kur njeriu është i pakujdesshëm, shejtani bie në zemër dhe shkakton iluzione “.
Said Ibn Mansur raporton një hadith të ngjashëm nga Urva Ibn Ruvajn: “Hz. Isa i kërkoi Zotit të tij t’i tregonte vendin e shejtanit tek njeriu. Allahu ia tregoi atë. Koka e shejtanit ishte si një gjarpër dhe koka e tij ishte në frytin e zemrës. Kur personi përmendi Allahun, shejtani u tërhoq dhe u ndal; kur ai ndaloi së përmenduri Allahun, shejtani u kthye dhe foli “.
Domethënia e Sures Nas:
Thuaj: “Mbështetem (mbrohem) me Zotin e njerëzve!”
Sunduesin e njerëzve,
Të adhuruarin e njerëzve,
Prej të keqes së cytësit që fshihet.
I cili bën cytje në zemrat e njerëzve,
“Qoftë ai (cytësi) nga xhinët ose nga njerëzit”.
Pejgamberi (a.s) urdhëroi Ibn Omerin si më poshtë:
“O Ibni Omer! Kujdesu për fenë tënde! Kujdesu për fenë tënde! Është mishi dhe gjaku yt. Kujdes se nga kush e merr fenë tënde. Merre nga ata që janë të drejtë dhe mos e merr nga ata që kanë devijuar “.
Siç shihet në hadithin e mësipërm, gjaku krahasohet me fenë. Kur konsiderohet ky kuptim, shejtani që rrjedh në enët e gjakut të njeriut është metaforik; kuptohet që shejtani shkakton mashtrime te njeriu gjatë gjithë kohës për ta bërë atë të humbur.
Burimi